Sposób 1. (W informatorze podano jeszcze sposoby 2. i 3. – nie zamieszczono ich tutaj.)
Przyjmijmy oznaczenia jak na rysunku 1.: a – długość krawędzi podstawy, b – długość krawędzi bocznej, α = |∡BSO|.
Wyznaczamy b w zależności od a. Z treści zadania mamy 4a⁄4a + 4b = 1⁄5, co daje b = 4a.
Wyznaczamy |OS| w zależności od a. Trójkąt OBE jest prostokątny, punkt S jest środkiem przeciwprostokątnej, więc S jest środkiem okręgu opisanego na trójkącie OBE (zobacz rysunek 2.). Zatem |OS| = 2a.
Obliczamy stosunek pola przekroju ACS do pola podstawy ostrosłupa:
PACS / PABCD = (1⁄2 · a√2 · |OS|) / a2 = (1⁄2 · a√2 · 2a) / a2 = √2
Do trójkąta BSO stosujemy twierdzenie cosinusów w celu obliczenia cosinusa kąta BSO:
(a√2⁄2)2 = (2a)2 + (2a)2 − 2 · 2a · 2a · cos α
Z ostatniego równania otrzymujemy cos α = 15⁄16, więc α ≈ 20°.
Odpowiedź: stosunek pola przekroju do pola podstawy jest równy √2, a kąt BSO ma miarę około 20°.


Dla rozwiązań sposobami 1. oraz 2.
5 pkt – obliczenie miary kąta BSO (w zaokrągleniu do 1°) oraz obliczenie stosunku pola przekroju do pola podstawy ostrosłupa.
4 pkt – obliczenie wartości cosinusa kąta BSO oraz stosunku pola przekroju do pola podstawy ostrosłupa ALBO wyznaczenie miary kąta BSO.
3 pkt – obliczenie stosunku pola przekroju do pola podstawy ostrosłupa ALBO obliczenie wartości cosinusa kąta BSO.
2 pkt – wyznaczenie długości odcinka OS w zależności od długości krawędzi podstawy.
1 pkt – wyznaczenie długości krawędzi bocznej w zależności od długości krawędzi podstawy.
0 pkt – rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.