Wynik: mm ≈ 164,23793·10−27 kg.
Komentarz (krok 1.). Zapiszemy zasadę zachowania energii dla układu jądro – foton z uwzględnieniem energii spoczynkowych jąder technetu (wzór Einsteina) i energii fotonu. Energię kinetyczną jądra po emisji fotonu pominiemy:
mmc2 = mc2 + Eγ
Komentarz (krok 2.). W powyższym wzorze zastosujemy wzór Plancka na energię fotonu, następnie podstawimy odpowiednie wartości liczbowe do uzyskanego wyrażenia:
mmc2 = mc2 + hc/λ → mm = m + h/(cλ)
mm = 164,23768·10−27 kg + 6,63·10−34 J·s / (3·108 m/s · 8,69·10−12 m)
Komentarz (krok 3.). Wykonujemy obliczenia, a wynik zaokrąglamy do ośmiu cyfr znaczących:
mm ≈ 164,23768·10−27 kg + 0,254·10−30 kg
mm ≈ 164,23768·10−27 kg + 0,00025·10−27 kg ≈ 164,23793·10−27 kg
3 pkt – poprawna metoda obliczenia masy wzbudzonego jądra technetu oraz podanie prawidłowego wyniku liczbowego z jednostką z odpowiednią dokładnością (taką, z jaką wyrażono masę jądra w stanie podstawowym) (np. jak w kroku 3.).
2 pkt – zapisanie zasady zachowania energii dla układu jądro – foton z uwzględnieniem wzorów Einsteina na energie spoczynkowe oraz wzoru Plancka na energię fotonu, łącznie z prawidłowym podstawieniem wszystkich danych oraz odpowiednich stałych przyrody (np. jak w kroku 2.).
1 pkt – zapisanie zasady zachowania energii dla układu jądro – foton z uwzględnieniem wzorów Einsteina na energie spoczynkowe jąder oraz z uwzględnieniem energii fotonu (np. jak w kroku 1.).
0 pkt – rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.