Sposób 1.
Komentarz (krok 1.). Skorzystamy ze wzorów na energię całkowitą i spoczynkową: E = mc2 / √(1 − v2/c2), E0 = mc2. Zapiszemy związek między tymi energiami: E = E0 / √(1 − v2/c2). Z powyższego równania wyznaczymy iloraz v/c i dalej zbadamy, jak on zależy od energii całkowitej oraz energii kinetycznej.
E/E0 = 1 / √(1 − (v/c)2) → v/c = √(1 − (E0/E)2)
Komentarz (krok 2.). Następnie przeprowadzimy analizę otrzymanego wzoru. Wykorzystamy założenie zadania oraz związek między energią całkowitą a energią kinetyczną:
E0 ≪ Ek ⇔ E0/Ek ≈ 0 oraz E = Ek + E0
Jeżeli E0/Ek ≈ 0, to także E0/(Ek + E0) = E0/E ≈ 0. Dlatego:
v/c = √(1 − (E0/E)2) ≈ √(1 − 02) ≈ 1
Sposób 2.
Komentarz (krok 1.). Skorzystamy ze wzorów na energię całkowitą i spoczynkową: E = mc2 / √(1 − v2/c2), E0 = mc2. Zapiszemy iloraz E0/E: E0/E = √(1 − v2/c2)
Komentarz (krok 2.). Następnie przeprowadzimy analizę powyższego wzoru. Wykorzystamy założenie zadania oraz związek między energią całkowitą a energią kinetyczną: E0 ≪ Ek oraz E = Ek + E0. Ponieważ E0 ≪ Ek, to także E0 ≪ E, gdyż E jest sumą E0 i Ek. W takiej sytuacji pierwiastek w powyższym wzorze musi być bliski 0, co oznacza, że iloraz v/c jest bliski 1.
2 pkt – poprawne wykazanie tezy: tzn. poprawna analiza zależności między stosunkiem v/c a stosunkiem E0/E, łącznie z powołaniem się na założenie oraz na związek między energią całkowitą, spoczynkową i kinetyczną (np. jak w krokach 1.–2.).
1 pkt – wyprowadzenie (lub zapisanie) związku między stosunkiem v/c a stosunkiem E0/E (np. jak w kroku 1.).
0 pkt – rozwiązanie, w którym zastosowano niepoprawną metodę, albo brak rozwiązania.