Odpowiedź:

Wykres – obrazek poniżej.

Dopuszczalna odczytana wartość pKD2O z zakresu: 14,8 – 14,9
Odczytana wartość pKD2O = 14,85 (średnia z przedziału)
pD = pOD = 1⁄2 · pKD2O = 7,425 (wartość literaturowa 7,44)
pOD = 7 + 0,425;
[OD–] = 10−7·10−0,425 mol·dm−3 = 0,38·10−7 mol·dm−3 (= 3,8·10−8 mol·dm−3)

pKw = 14,00
pH = pOH = 1⁄2 · pKw = 7,00
pOH = 7 ⇒ [OH–] = 1·10−7 mol·dm−3

W temperaturze 25 °C stężenie molowe jonów OH– w wodzie wynosi 1·10−7 mol·dm−3 i jest większe niż obliczone stężenie molowe jonów OD– = 0,38·10−7 mol·dm−3.

Proces dysocjacji wody zwykłej zachodzi w większym stopniu niż proces dysocjacji wody ciężkiej.

Wykres zależności pK(D2O) od temperatury: punkty (10; 15,44), (20; 15,05), (30; 14,70), (40; 14,39), (50; 14,10) połączone linią malejącą; oś pionowa od 14 do 15,5, oś pozioma temperatura w °C od 10 d
schemat punktacji

4 pkt – poprawne opisanie i wyskalowanie osi, poprawne narysowanie wykresu i odczytanie odpowiedniej wartości pKD2O z wykresu, poprawne obliczenie stężeń molowych jonów OD– oraz jonów OH–, porównanie stężeń oraz poprawne sformułowanie wniosku.
3 pkt – poprawne opisanie i wyskalowanie osi, narysowanie wykresu i odczytanie odpowiedniej wartości pKD2O z wykresu, obliczenie stężeń molowych jonów OD– oraz jonów OH–, porównanie stężeń i poprawne sformułowanie wniosku, ale rozwiązanie zawiera błędy (arytmetyczne, odczytu danych, wynik jest podany z błędną jednostką lub bez jednostki).
2 pkt – poprawne opisanie i wyskalowanie osi, poprawne narysowanie wykresu i odczytanie odpowiedniej wartości pKD2O z wykresu.
ALBO
– poprawne opisanie i wyskalowanie osi, narysowanie wykresu i odczytanie odpowiedniej wartości pKD2O z wykresu, obliczenie stężeń molowych jonów OD– oraz jonów OH–, ale rozwiązanie zawiera błędy (arytmetyczne, odczytu danych, wynik jest podany z błędną jednostką lub bez jednostki).
1 pkt – poprawne opisanie osi, wyskalowanie osi i poprawne narysowanie wykresu.
0 pkt – zastosowanie błędnej metody rozwiązania albo brak rozwiązania.