Wiązka niespolaryzowanego światła pada na pierwszy polaryzator liniowy. Po przejściu przez ten polaryzator natężenie spolaryzowanej liniowo fali elektromagnetycznej jest równe I1 = 20 W/m2. Amplitudę wektora natężenia pola elektrycznego po przejściu przez pierwszy polaryzator oznaczymy jako E1. Następnie światło tak spolaryzowane pada prostopadle na drugi polaryzator liniowy, którego płaszczyzna polaryzacji P2 jest ustawiona pod kątem α = 60° do płaszczyzny polaryzacji P1 pierwszego polaryzatora. Amplitudę wektora natężenia pola elektrycznego po przejściu przez drugi polaryzator oznaczymy jako E2.
Jak przedstawiono na poniższym rysunku, E2 jest rzutem wektora E1 na P2.

Uwaga! Słowo „natężenie”, pojawiające się w treści i poleceniu, dotyczy dwóch różnych wielkości: natężenia I fali elektromagnetycznej oraz natężenia E pola elektrycznego.