Na pierwszym miejscu wśród [...] [interesów angielskich] stoi konieczność utrzymania otwartej, nienarażonej na szkody i nieprzerwanej komunikacji przez Kanał Sueski1. Próba blokady lub w innej formie zakłócenia ruchu na samym kanale lub na jego przyległych terenach, musiałyby być uważane przez [...] [Anglię] za zagrożenie [...] i wyrządzenie ciężkich szkód handlowi światowemu. Z tych dwóch przyczyn każdy taki krok [...] nie dałby się pogodzić z utrzymaniem przez Anglię postawy biernej neutralności [...].
1 Otwarcie żeglugi na Kanale Sueskim nastąpiło w 1869 roku. W listopadzie 1875 roku rząd angielski wykupił44% akcji Towarzystwa Kanału Sueskiego i dzięki temu został jego największym akcjonariuszem.
Źródło: Teksty źródłowe do nauki historii w szkole, Warszawa 1960, nr 40, s. 25.
Źródło 2. Rysunek nieznanego autora Lwia cześć, opublikowany w brytyjskim tygodniku satyrycznym Punch w 1876 r.
Podpis pod rysunkiem: Lwia część. Strzeż się!
Napis na worku: 4 000 000 £
Napis przy kluczu: Indie
Postać po lewej: Benjamin Disraeli – premier Wielkiej Brytanii w latach 1868 i 1874–1880
Postać po prawej: Ismail Pasza – wicekról Egiptu w latach 1863–1879
Źródło: http://punch.photoshelter.com/gallery-image/Victorian-Era-Cartoons/G0000czGdMEOaVXY/I0000eq T1Pn5E1hQ [dostęp: 12.12. 2014].
Na podstawie analizy źródeł 1. i 2. wyjaśnij, na czym polegało zagrożenie, o którym mowa w źródle 1.
